Vorige week begon ik mijn verhaal met een déjà vu. We gingen 4 jaar terug in de tijd. Als we datzelfde deze week nog een keer doen herinneren we ons dat we destijds een verliespartij tegen het Rijk van Margraten te incasseren hadden. Er stond dus nog een klein rekeningetje open. Zeker omdat Margraten als de titelkandidaat wordt beschouwd.

Voel goede moed maar vooral vol energie betraden we het strijdtoneel in Voerendaal. En passant mag overigens opgemerkt worden dat de heren van Hoenshuis hun taken als gastheer voortreffelijk voltooiden.

Net als vorige week keken we na de dubbels tegen een 4-2 achterstand aan. Maar… Een beest in het nauw maakt rare sprongen. Wederom hadden we 4 winstpartijen in de singles nodig om de wedstrijd naar ons toe te trekken. Het eerste aantreden van Henk deze competitie ging niet zonder slag of stoot. Maar door te blijven knokken heeft hij zich naar een dikverdiende overwinning gevochten. Geen eenvoudige opgave als je op nummer 1 speelt. Chapeau. Richard en Ruben leken een eenvoudigere middag te hebben en wonnen beide 4&3. De sportieve revanche van Richard was een feit en Ruben lijkt helemaal los. Ik weet niet de exacte score maar meer dan twee bogeys heeft hij volgens mij niet gespeeld. Een knappe prestatie van onze Benjamin. Martin had het geluk helaas niet aan zijn zijde en moest zijn meerdere erkennen in zijn tegenstander. Wilco had zijn dag gewoonweg niet. Niets leek te lukken waardoor hij noodgedwongen snel aan het bier moest. Volgende week pakt hij de draad gewoon weer op. Lars bleef wederom koelbloedig. Dat wat onze Benjamin wel lukte, lukte de Benjamin van Margraten niet. Winst voor Lars dus.

Daarmee kwam de eindstand wederom op 10-8 in ons voordeel. We zetten daarmee een mooie stap in de goede richting. Hoewel het niet de ambitie was om direct kampioen te worden begint de kampioenskoorts langzaam op te laaien. Maar niets is zo vergankelijk als een favorietenrol. Vorige week was het Margraten, deze week zijn wij het. Op papier hebben we de sterkste tegenstanders gehad, maar laten we bescheiden blijven en ons realiseren dat het balletje raar kan rollen.

Volgende week treden we aan tegen Echt-Susteren en dan maken we de balans opnieuw op.

Voor nu wil ik afsluiten dat we ons goed presenteren. Zowel in de baan als erbuiten. Door de tegenstanders wordt het gewaardeerd dat alle spelers (ook die niet spelen) aanwezig zijn. We hadden zelfs 5 supporters die in de ochtend en een deel van de middag ons hebben aangemoedigd. Een teamprestatie van formaat mannen! Vier dus ook deze kleine succesjes!

El Capitano.